Krzyk

Wędrówka staje się pasmem nieudanych prób ułożenia sobie życia. Aldo odwiedza dawną znajomą, zatrzymuje się na stacji benzynowej u samotnej wdowy oraz nawiązuje relację z kobietą z marginesu. Każde z tych spotkań przynosi jedynie chwilowe wytchnienie, a narastająca bezradność i brak stałego zajęcia coraz mocniej ciążą na jego psychice oraz relacji z dzieckiem.

Reżyser Michelangelo Antonioni nadał tej opowieści wyjątkowo pesymistyczny, melancholijny ton, skupiając się na motywach obcości i emocjonalnej pustki. Dzieło zostało nagrodzone Złotym Lampartem na festiwalu w Locarno.