Hrabia Monte Christo

Rok 1815. Francją rządzi Ludwik XVIII, zaś obalony cesarz Napoleon Bonaparte jest uwięziony na Elbie, planuje jednak powrót do władzy. Oskarżony o sprzyjanie mu młody marynarz, Edmund Dantes, zostaje aresztowany i osadzony w zamku If. Okrutny gubernator tegoż więzienia, nie bez powodu okrytego złą sławą, oznajmia swemu nowemu „podopiecznemu”, że jest on oskarżony o spisek na rzecz uwolnienia Napoleona. Donos o takiej treści złożyli przeciwko Edmundowi jego przyjaciele: Albert Danglars i Fernand Mondego. Dantes zostaje wrzucony do lochu, a tymczasem dwaj intryganci świętują swój sukces. Ponieważ stojącego im na drodze człowieka już nie ma, to wszystko, co on ma, należy teraz do nich. Danglars bierze statek Dantesa, a Mondego żeni się z jego piękną narzeczoną, Mercedes. Tymczasem Edmund spędza w zamku If czternaście lat pomału popadając w szaleństwo. Od tego stanu ratuje go jednak ksiądz Faria, współwięzień, który zdołał wykopać tunel do celi Dantesa. Ksiądz pociesza swego nowego przyjaciela i daje mu nadzieję na ucieczkę. Jeszcze tego samego dnia mnich dostaje zawał serca, po czym umiera. Przed śmiercią wyznaje Edmundowi, że w młodości był wielkim i sławnym człowiekiem, w czym dopomógł mu szmaragd Monte Christo obdarzony mocą dawania bogactwa właścicielowi oraz niszczenia jego wrogów. Jednak bogactwo uczyniło z Farii złego człowieka, dlatego też na jakiś czas przed swym uwięzieniem w ramach pokuty został mnichem. Teraz umierając Faria ofiarowuje szmaragd Edmundowi prosząc, by mądrze go wykorzystał. Ciało księdza strażnicy zawijają w całun pogrzebowy i wrzucają do morza (więzienie bowiem znajduje się na wyspie). Nie wiedzą jednak, że zamiast niego wyrzucili Dantesa, który udając zmarłego Farię odzyskał w ten sposób wolność. Jakiś czas później w Marsylii zjawia się tajemniczy mnich, ksiądz Busoni. Odwiedza on oberżę Gasparda Caderousse’a, człowieka niezwykle podejrzanego i podstępnego. Wyznaje mu on, że wypełnia on ostatnią wolę zmarłego Edmunda Dantesa i na jego polecenie chce przekazać pewien pierścień z niezwykle pięknym szmaragdem Danglarsowi i Mondego, którzy byli ponoć jedynymi przyjaciółmi nieżyjącego marynarza. Caderousse z kpiną oświadcza jednak Busoniemu, że to właśnie ci dwaj panowie swoim fałszywym donosem doprowadzili do uwięzienia i śmierci Dantesa, a wszystko to zrobili w celu przejęcia jego statku oraz narzeczonej. Busoni mimo wszystko pyta o miejsce pobytu tych ludzi, a kiedy się dowiaduje, że tym miejscem jest Paryż, udaje się tam. Nie wie jednak, że Caderousse skuszony widokiem pięknego szmaragdu udaje się tam także zamierzając skraść kamień. Paryż, rok 1838. Do biura maklerskiego barona Danglarsa przybywa tajemniczy hrabia Monte Christo. Chce on zainwestować za jego pośrednictwem w haitańskie obligacje. Ponieważ nie ma odpowiedniej sumy przy sobie żąda, by Danglars mu pożyczył pieniądze obiecując w zamian wielkie zyski oraz dając wskazówki, co robić, kiedy już te zyski się pojawią. Danglars jest zdumiony, gdyż nigdy nie słyszał o hrabim Monte Christo ani o obligacjach haitańskich, jednak widok pierścienia ze szmaragdu, który arystokrata oferuje jako zastaw, zgadza się na warunki swego gościa. Zgodnie z przewidywaniami Monte Christa akcje przynoszą wielkie zyski jemu oraz Danglarsowi. Baron jest zafascynowany hrabią i idąc za jego radą inwestuje wszystkie swoje oszczędności w budowę kolei żelaznej w Luizjanie. Potrzebuje on na to jednak więcej pieniędzy niż posiada, dlatego odwiedza Fernanda Mondego, który obecnie jest u niego poważnie zasłużony. Fernand nie ma jednak jak spłacić Danglarsa, więc boi się, że ten każe go uwięzić. Jednak baron oświadcza, iż zamiast sumy dłużnik może mu oddać za żonę swą córkę, Walentynę. Mondego początkowo odmawia, ale wie, iż jest w sytuacji bez wyjścia. Nieco później Danglars i Monte Christo rozmawiają o dalszych interesach. Baron chce kupić od hrabiego jego piękny pierścień ze szmaragdem. Monte Christo odmawia, ale oświadcza, iż może ofiarować w prezencie baronowi sam kamień.

Z artykułu w Wikipedii (licencja CC BY-SA 4.0)