Glissements progressifs du plaisir
angSuccessive Slidings of Pleasure
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: trochę. Konwencja śledztwa ustępuje miejsca surrealistycznej, sennej atmosferze.
- Akcja: mało. Film skupia się na przesłuchaniach, dialogach i wizjach, nie na akcji.
- Humor: brak. Ton opowieści jest poważny i prowokacyjny, pozbawiony elementów komediowych.
- Wzruszenie: brak. Chłodna, artystyczna forma dystansuje widza od emocjonalnego wzruszenia.
- Groza: trochę. Motywy czarów i brutalnego morderstwa budują lekko niepokojący klimat.
- Romans: trochę. W centrum znajduje się pożądanie i erotyka, a nie tradycyjny romans.
- Przemoc: sporo. W tle pojawia się motyw brutalnego morderstwa i sadystycznych fantazji.
- Wymaga skupienia: dużo. Surrealistyczna narracja wymaga uważnego śledzenia zacierających się granic jawy.
film · 1974 · 105 min · Fantasy
Reżyseria: Alain Robbe-GrilletW rolach głównych: Isabelle Huppert, Jean-Louis Trintignant, Alain Robbe-Grillet
Produkcja: Francja · język oryginału: francuski · widzowie TMDB: 6,1/10 (65 głosów)
Po brutalnej śmierci współlokatorki młoda kobieta trafia do aresztu w klasztorze. Przesłuchujący ją sędziowie i policjanci zaczynają ulegać jej niepokojącemu urokowi.
O filmie
Młoda dziewczyna zostaje zatrzymana i oskarżona o morderstwo swojej partnerki Nory, której ciało znaleziono przywiązane do łóżka z nożyczkami wbitymi w serce. Trafia do przypominającego więzienie klasztoru, gdzie śledczy oraz sędziowie próbują wyjaśnić okoliczności zbrodni. Podejrzewana o bycie współczesną czarownicą kobieta zdaje się roztaczać wokół siebie dziwną siłę, stopniowo wciągając otoczenie w sferę pożądania i zmysłowości.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Fabuła prowadzi widza w głąb surrealistycznego i zaburzonego świata wewnętrznego bohaterki. Granice między rzeczywistością a fantazjami o sadystycznym i erotycznym podłożu zacierają się z każdym kolejnym przesłuchaniem. Dzieło stawia na oniryczną atmosferę, specyficzny rytm oraz prowokacyjną grę z konwencją kryminału.
Ten francuski film artystyczny z 1974 roku wyreżyserował Alain Robbe-Grillet, który również wystąpił w obsadzie. Na ekranie partnerują mu między innymi Anicée Alvina, Michael Lonsdale, Jean-Louis Trintignant oraz młoda Isabelle Huppert.
Motywyśledztwomorderstwowięzieniepożądanieobłęd
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: trochę. Konwencja śledztwa ustępuje miejsca surrealistycznej, sennej atmosferze.
- Akcja: mało. Film skupia się na przesłuchaniach, dialogach i wizjach, nie na akcji.
- Humor: brak. Ton opowieści jest poważny i prowokacyjny, pozbawiony elementów komediowych.
- Wzruszenie: brak. Chłodna, artystyczna forma dystansuje widza od emocjonalnego wzruszenia.
- Groza: trochę. Motywy czarów i brutalnego morderstwa budują lekko niepokojący klimat.
- Romans: trochę. W centrum znajduje się pożądanie i erotyka, a nie tradycyjny romans.
- Przemoc: sporo. W tle pojawia się motyw brutalnego morderstwa i sadystycznych fantazji.
- Wymaga skupienia: dużo. Surrealistyczna narracja wymaga uważnego śledzenia zacierających się granic jawy.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Glissements progressifs du plaisir” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Twórcy i obsada
Reżyseria
Obsada
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Kadry
Kadry: TMDB.
Pytania o „Glissements progressifs du plaisir”
- Czy „Glissements progressifs du plaisir” jest na Netflix?
- Nie, „Glissements progressifs du plaisir” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.