Glastonbury Fayre

Dokument nie skupia się wyłącznie na koncertach, lecz oddaje specyficzny, nieco chaotyczny rytm tamtych dni. Muzyka takich wykonawców jak Traffic, Terry Reid, Fairport Convention czy Arthur Brown staje się tłem dla ujęć tłumu, improwizowanych występów i duchowych spotkań. Obraz unika klasycznej struktury reportażu, stawiając na impresyjne kadry i bezpretensjonalną atmosferę schyłku epoki dzieci-kwiatów.

Za reżyserię odpowiadają Nicolas Roeg oraz Peter Neal, który złożył materiał w całość. Choć w filmie nie pojawiają się występy wszystkich ówczesnych gwiazd, a sam David Bowie jest słyszalny wyłącznie na ścieżce dźwiękowej, produkcja stanowi unikalne świadectwo narodzin jednego z najsłynniejszych festiwali muzycznych na świecie.