Gienierał

Marzec 1941 roku. Skazany na wieloletnie więzienie kombryg Gorbatow zostaje zwolniony z Łubianki i niedługo potem dowodzi jednostką na froncie. Jest zdolnym dowódcą i szybko awansuje – wkrótce jest już generałem-porucznikiem i dowodzi armią. Spośród innych radzieckich dowódców, z samym Żukowem łącznie, wyróżnia się zrozumieniem realiów nowoczesnego pola walki, niezależnością sądów i decyzji oraz umiejętością przekonywania do nich swoich zwierzchników. Wojna trwa, a Gorbatowowi nieustannie przychodzi mierzyć się nie tylko z niemieckimi najeźdźcami, ale również z wszechwładzą oficerów politycznych, ignorancją dowódców. Film na przykładzie biografii Gorbatowa ukazuje obraz Armii Czerwonej (jej ogólnie niski poziom bojowy, proces dowodzenia skrępowany wytycznymi Stawki i tow. Stalina) w pierwszych miesiącach wojny ojczyźnianej. W tle jego głównej fabuły można zauważyć motyw czystek stalinowskich w armii lat 30. XX w., m.in. uwięzienie Gorbatowa i wielu jego przyjaciół – bohaterów wojny domowej.

Z artykułu w Wikipedii (licencja CC BY-SA 4.0)