Gabinet figur woskowych

Name: Gabinet figur woskowych
Genre: Fantasy, Horror
Released: 1924
Duration: 1 h 23 min
Cast: Emil Jannings, Conrad Veidt, William Dieterle, Werner Krauss, John Gottowt

Das Wachsfigurenkabinett

angWaxworks

Profil Seansuj

co to?

Napięcie: sporo. Ostatnie segmenty z Iwanem Groźnym i mordercą budują wyczuwalne poczucie zagrożenia.
Akcja: trochę. Pojawiają się pościgi po dachach i ucieczka przed ożywioną figurą, lecz tempo jest umiarkowane.
Humor: trochę. Początkowa historia z kalifem chowającym się w piecu ma wyraźne zabarwienie komediowe.
Wzruszenie: mało. Uczucie łączące bohaterów stanowi tło i nie wywołuje silniejszych wzruszeń.
Groza: sporo. Klimat sali tortur cara oraz nocny koszmar z nożownikiem wprowadzają elementy horroru.
Romans: trochę. Pisarz zakochuje się w córce właściciela i obsadza oboje w rolach kochanków.
Przemoc: trochę. Wspomniane są tortury, otrucia i ataki nożem, choć przedstawione w teatralnej formie.
Wymaga skupienia: trochę. Podział na niezależne etiudy ułatwia śledzenie fabuły, która ma prostą konstrukcję.

film · 1924 · 83 min · Fantasy · Horror

Reżyseria: Leo Birinski, Paul LeniW rolach głównych: Emil Jannings, Conrad Veidt, William Dieterle

Produkcja: Niemcy · język oryginału: niemiecki · widzowie TMDB: 6,4/10 (73 głosy)

Teraz nie ma go w polskich serwisach VOD

Oceń po zalogowaniu

O filmie

Młody poeta odpowiada na ogłoszenie właściciela gabinetu figur woskowych na terenie wesołego miasteczka. Zostaje zatrudniony, by napisać intrygujące opowieści o wystawianych eksponatach, co ma przyciągnąć do interesu nowych gości. Podczas pracy towarzyszy mu córka gospodarza, Eva. Zauroczony dziewczyną literat przelewa swoje fantazje na papier, wplatając siebie oraz nowo poznaną kobietę w zmyślone przygody historycznych postaci: kalifa Haruna ar-Raszida, cara Iwana Groźnego i Kuby Rozpruwacza.

Czytaj dalej ▾

Struktura filmu opiera się na ramowej opowieści, która płynnie przechodzi w osobne etiudy o zupełnie różnym nastroju. O ile segment bagdadzki cechuje lekkość, o tyle rosyjska część przynosi mroczne studium okrucieństwa i narastającego obłędu władcy. Całość dopełnia oniryczny koszmar z bezlitosnym mordercą krążącym po ciemnych korytarzach muzeum.

Ten niemy klasyk z 1924 roku wyreżyserowali Paul Leni i Leo Birinski, tworząc jedno z dzieł niemieckiego ekspresjonizmu. W obsadzie znaleźli się wybitni aktorzy ówczesnego kina, w tym Emil Jannings, Conrad Veidt, William Dieterle oraz Werner Krauss.

Motywyopowieść szkatułkowaobłędtyraniasen i jawapisarz

Profil Seansuj

co to?

Napięcie: sporo. Ostatnie segmenty z Iwanem Groźnym i mordercą budują wyczuwalne poczucie zagrożenia.
Akcja: trochę. Pojawiają się pościgi po dachach i ucieczka przed ożywioną figurą, lecz tempo jest umiarkowane.
Humor: trochę. Początkowa historia z kalifem chowającym się w piecu ma wyraźne zabarwienie komediowe.
Wzruszenie: mało. Uczucie łączące bohaterów stanowi tło i nie wywołuje silniejszych wzruszeń.
Groza: sporo. Klimat sali tortur cara oraz nocny koszmar z nożownikiem wprowadzają elementy horroru.
Romans: trochę. Pisarz zakochuje się w córce właściciela i obsadza oboje w rolach kochanków.
Przemoc: trochę. Wspomniane są tortury, otrucia i ataki nożem, choć przedstawione w teatralnej formie.
Wymaga skupienia: trochę. Podział na niezależne etiudy ułatwia śledzenie fabuły, która ma prostą konstrukcję.