Film Nicka

Projekt przeradza się we wspólną, intymną rejestrację rzeczywistości. Ray decyduje się stanąć przed obiektywem pod warunkiem, że Wenders również pojawi się na ekranie. Zamiast tradycyjnej fabuły widzowie otrzymują przejmujący zapis twórczych rozmów, codziennych zmagań z bólem oraz postępującego odchodzenia reżysera. Kamera ukazuje pracę ekipy filmowej od kuchni, łącząc taśmę filmową z techniką wideo.

Wspólny obraz Wendersa i Raya łączy w sobie cechy dokumentu i hołdu dla klasyka kina. W materiale pojawiają się fragmenty dawnych dzieł Raya oraz sceny z jego wystąpień przed studentami. Reżyser zmarł w trakcie realizacji, a część ujęć dokończono już po jego śmierci. Tytuł zaprezentowano poza konkursem na festiwalu w Cannes w 1980 roku.