Po próbie
Efter repetitionen
angAfter the Rehearsal
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: trochę. Rozmowa odsłania dawne rany i tłumione emocje, lecz ma powolny rytm.
- Akcja: brak. Fabuła opiera się w całości na dialogach w teatralnej przestrzeni.
- Humor: brak. Ton filmu jest w pełni poważny i skłaniający do refleksji.
- Wzruszenie: sporo. Wspomnienia o przeszłości i szczere wyznania bohaterów poruszają.
- Groza: brak. W historii nie występują elementy grozy ani strachu.
- Romans: trochę. Pojawiają się echa dawnych romansów oraz wzajemna fascynacja postaci.
- Przemoc: brak. Brak fizycznej przemocy na ekranie.
- Wymaga skupienia: sporo. Wymaga uważnego śledzenia gęstych dialogów i nawiązań do sztuki.
film · 1984 · 72 min · Dramat
Reżyseria: Ingmar BergmanW rolach głównych: Lena Olin, Ingrid Thulin, Erland Josephson
Produkcja: Szwecja · język oryginału: szwedzki · widzowie TMDB: 6,9/10 (75 głosów)
Starszy reżyser teatralny zostaje po próbie sam na sam ze swoimi myślami, gdy nagle wraca młoda aktorka. Kameralna rozmowa burzy jego chłodny spokój.
O filmie
Henrik Vogler to doświadczony, opanowany i wymagający reżyser teatralny, który pracuje nad nową inscenizacją sztuki Augusta Strindberga. Ma w zwyczaju zostawać na scenie po zakończeniu prób, by w samotności planować kolejne posunięcia. Tym razem spokój przerywa młoda aktorka Anna, grająca w spektaklu główną rolę. Dziewczyna wraca pod pretekstem poszukiwania bransoletki, lecz spotkanie szybko zamienia się w konfrontację z dawnymi urazami i wspomnieniami o jej zmarłej matce, z którą twórcę łączyła niegdyś skomplikowana relacja.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Rozmowa w pustym teatrze odsłania skrywane emocje i zaciera granicę między reżyserską kontrolą a osobistym życiem. Zderzenie perspektywy starzejącego się artysty z wrażliwością młodej kobiety staje się pretekstem do rozliczenia z przeszłością, samotnością i iluzjami sztuki.
Ten kameralny dramat telewizyjny napisał i wyreżyserował Ingmar Bergman, a w głównych rolach wystąpili Erland Josephson, Lena Olin oraz Ingrid Thulin. Obraz zaprezentowano poza konkursem głównym na Festiwalu Filmowym w Cannes w 1984 roku.
Motywyteatrpamięćrelacje rodzinneprzemijaniesztuka
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: trochę. Rozmowa odsłania dawne rany i tłumione emocje, lecz ma powolny rytm.
- Akcja: brak. Fabuła opiera się w całości na dialogach w teatralnej przestrzeni.
- Humor: brak. Ton filmu jest w pełni poważny i skłaniający do refleksji.
- Wzruszenie: sporo. Wspomnienia o przeszłości i szczere wyznania bohaterów poruszają.
- Groza: brak. W historii nie występują elementy grozy ani strachu.
- Romans: trochę. Pojawiają się echa dawnych romansów oraz wzajemna fascynacja postaci.
- Przemoc: brak. Brak fizycznej przemocy na ekranie.
- Wymaga skupienia: sporo. Wymaga uważnego śledzenia gęstych dialogów i nawiązań do sztuki.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Po próbie” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Jak go przyjęto
Rotten Tomatoes
91%
pozytywnych recenzji
Dramat spotkał się z bardzo entuzjastycznym przyjęciem ze strony krytyków filmowych, którzy docenili jego wielowarstwowość i uznali za kolejne ważne dokonanie reżysera.
Na podstawie sekcji o odbiorze w Wikipedii (stan z dnia przygotowania opisu).
Twórcy i obsada
Reżyseria
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Kadry
Kadry: TMDB.
Pytania o „Po próbie”
- Czy „Po próbie” jest na Netflix?
- Nie, „Po próbie” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.