Dziennik intymny

W kolejnej odsłonie bohater wyrusza na Wyspy Liparyjskie w poszukiwaniu wytchnienia do pracy nad nowym scenariuszem, co przeradza się w serię komicznych spotkań z mieszkańcami i ucieczki przed hałasem. Z kolei ostatni segment ukazuje żmudną, pełną absurdu wędrówkę po gabinetach kolejnych specjalistów, gdy Moretti zmaga się z uciążliwymi, trudnymi do zdiagnozowania dolegliwościami. Całość ma formę lekkiego eseju filmowego, w którym ciepła ironia przeplata się z gorzką refleksją.

Autorskie dzieło przyniosło Nanniemu Morettiemu nagrodę za reżyserię na Festiwalu Filmowym w Cannes oraz wyróżnienie David di Donatello za najlepszy film.