Dwadzieścia lat później
Однажды двадцать лет спустя
angOnce Upon a Time Twenty Years Later
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: mało. Spokojna opowieść skupiona na wspomnieniach i refleksjach bohaterki.
- Akcja: brak. Brak scen akcji, fabuła opiera się na rozmowach i scenach obyczajowych.
- Humor: sporo. Ciepłe, zabawne sceny z życia wielodzietnej rodziny i spotkania klasowego.
- Wzruszenie: dużo. Poruszający obraz rodzicielskiego poświęcenia i dumy z wychowania dzieci.
- Groza: brak. Film jest całkowicie pozbawiony elementów grozy.
- Romans: trochę. Wsparcie i relacja małżeńska stanowią tło dla wątku macierzyństwa.
- Przemoc: brak. Brak jakiejkolwiek przemocy.
- Wymaga skupienia: trochę. Przejrzysta narracja przeplatana scenami wspomnień.
film · 1980 · 77 min · Dramat · Komedia
Reżyseria: Jurij JegorowW rolach głównych: Natalja Gundariewa, Viktor Proskurin
Produkcja: Rosja · język oryginału: rosyjski
Spotkanie dawnej klasy po dwóch dekadach staje się dla Nadieżdy okazją do refleksji nad własnymi wyborami i sensem poświęcenia się wychowaniu dziesięciorga dzieci.
O filmie
Dwadzieścia lat po ukończeniu szkoły dawni koledzy ze szkolnej ławy spotykają się w murach dawnej klasy. Wśród nich znajdują się uznani naukowcy, autorzy podręczników, wojskowi czy artyści, którzy przed kamerą telewizyjną chwalą się spektakularnymi sukcesami zawodowymi. W tym gronie zasiada również Nadieżda Krugłowa – niegdyś wzorowa przewodnicząca klasy, a dziś matka dziesięciorga dzieci. Słuchając osiągnięć rówieśników, zaczyna mierzyć się z poczuciem zwyczajności i zastanawia się, jak opowiedzieć o swojej drodze życiowej.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Struktura opowieści łączy komediowe ciepło z dramatycznym namysłem nad wartością macierzyństwa i rodziny. Poprzez wspomnienia Nadieżdy poznajemy codzienne wyzwania, trudy oraz radości związane z prowadzeniem wielodzietnego domu. Konfrontacja jej życiowych dokonań z oczekiwaniami otoczenia prowadzi do poruszającej kulminacji, w której proste z pozoru życie okazuje się niezwykłym powołaniem.
Radziecki komediodramat wyreżyserował Jurij Jegorow w studiu Gorky Film Studio, a w głównych rolach wystąpili Natalja Gundariewa oraz Viktor Proskurin.
Motywymacierzyństwożycie rodzinnespotkanie po latachwspomnieniasukces życiowy
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: mało. Spokojna opowieść skupiona na wspomnieniach i refleksjach bohaterki.
- Akcja: brak. Brak scen akcji, fabuła opiera się na rozmowach i scenach obyczajowych.
- Humor: sporo. Ciepłe, zabawne sceny z życia wielodzietnej rodziny i spotkania klasowego.
- Wzruszenie: dużo. Poruszający obraz rodzicielskiego poświęcenia i dumy z wychowania dzieci.
- Groza: brak. Film jest całkowicie pozbawiony elementów grozy.
- Romans: trochę. Wsparcie i relacja małżeńska stanowią tło dla wątku macierzyństwa.
- Przemoc: brak. Brak jakiejkolwiek przemocy.
- Wymaga skupienia: trochę. Przejrzysta narracja przeplatana scenami wspomnień.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Dwadzieścia lat później” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Twórcy i obsada
Reżyseria
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Kadry
Kadry: TMDB.
Pytania o „Dwadzieścia lat później”
- Czy „Dwadzieścia lat później” jest na Netflix?
- Nie, „Dwadzieścia lat później” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.