Dubel
Double Take
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: sporo. Napięcie buduje gęsta atmosfera rozmowy Hitchcocka z własnym alter ego.
- Akcja: brak. Forma eseju opiera się na dialogu i montażu materiałów archiwalnych.
- Humor: trochę. Wypowiedzi cechuje specyficzny, nieco absurdalny dowcip i ironia.
- Wzruszenie: brak. Konstrukcja filmu ma wymiar chłodnego, intelektualnego eksperymentu.
- Groza: trochę. Niepokój wynika z paranoicznej atmosfery i tematu sobowtóra.
- Romans: brak. W opowieści nie pojawiają się wątki miłosne.
- Przemoc: mało. O przemocy i zabójstwie mówi się wyłącznie w dialogach.
- Wymaga skupienia: dużo. Esej łączy wątki fikcyjne z historią i wymaga uważnego śledzenia metafor.
film · 2009 · 80 min · Dokumentalny
Reżyseria: Johan GrimonprezW rolach głównych: Władimir Putin, Ronald Reagan, George Walker Bush
Produkcja: Stany Zjednoczone · język oryginału: angielski
Premiera w Polsce: 30 kwietnia 2010
Zimnowojenna paranoja spotyka mistrza suspensu. Fikcyjne spotkanie Alfreda Hitchcocka z własnym sobowtórem staje się pretekstem do eseju o strachu, mediach i telewizji.
O filmie
Podczas prac na planie filmu „Ptaki” Alfred Hitchcock zarządza krótką przerwę, by odebrać telefon w budynku wytwórni. Trafia do tajemniczego pokoju przypominającego elegancką herbaciarnię, gdzie staje twarzą w twarz ze starszą wersją samego siebie. Wypełniona nieufnością rozmowa dwóch reżyserów szybko przeradza się w psychologiczny pojedynek oparty na złowrogiej regule: jeśli spotkasz swojego sobowtóra, jeden z was musi zginąć.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Fikcyjny dialog stanowi oś nietypowego eseju filmowego, w którym materiały archiwalne, relacje z epoki zimnej wojny oraz reklamy kawy przeplatają się z wątkiem paranoi. Obraz ukazuje, jak narodziny domowej telewizji wpłynęły na wszechobecne poczucie zagrożenia i jak strach stał się towarem codziennego użytku.
Dzieło w reżyserii Johana Grimonpreza opiera się na tekście Toma McCarthy’ego, zainspirowanym nowelą Jorge Luisa Borgesa. Ta belgijsko-holendersko-niemiecka produkcja została zaprezentowana publiczności między innymi na festiwalach w Berlinie oraz Sundance.
Motywysobowtórzimna wojnaparanojamediastrach
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: sporo. Napięcie buduje gęsta atmosfera rozmowy Hitchcocka z własnym alter ego.
- Akcja: brak. Forma eseju opiera się na dialogu i montażu materiałów archiwalnych.
- Humor: trochę. Wypowiedzi cechuje specyficzny, nieco absurdalny dowcip i ironia.
- Wzruszenie: brak. Konstrukcja filmu ma wymiar chłodnego, intelektualnego eksperymentu.
- Groza: trochę. Niepokój wynika z paranoicznej atmosfery i tematu sobowtóra.
- Romans: brak. W opowieści nie pojawiają się wątki miłosne.
- Przemoc: mało. O przemocy i zabójstwie mówi się wyłącznie w dialogach.
- Wymaga skupienia: dużo. Esej łączy wątki fikcyjne z historią i wymaga uważnego śledzenia metafor.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Dubel” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Jak go przyjęto
Rotten Tomatoes
76%
pozytywnych recenzji
Esej spotkał się z uznaniem krytyków, którzy chwalili jego błyskotliwość, oryginalną formę oraz inteligentną zabawę motywami kina i historii.
Na podstawie sekcji o odbiorze w Wikipedii (stan z dnia przygotowania opisu).
Twórcy i obsada
Reżyseria
Obsada
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Pytania o „Dubel”
- Czy „Dubel” jest na Netflix?
- Nie, „Dubel” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.