Droga mleczna

Zamiast klasycznej wyprawy film zamienia się w nieliniową, pełną satyry wędrówkę przez dwa tysiące lat chrześcijaństwa i historię dawnych herezji. Bohaterowie stają się mimowolnymi świadkami pojedynków na szpady toczonych o doktrynalne spory, tajemniczych rytuałów czy scen z życia minionych epok, które swobodnie przenikają się ze światem współczesnym. Całość podszyta jest czarnym humorem i surrealistyczną ironią, z jaką reżyser przygląda się dogmatom oraz ludzkiemu poszukiwaniu sensu.

Obraz wyreżyserował Luis Buñuel, a autorem zdjęć był Christian Matras. Dzieło to zapoczątkowało nieformalną trylogię reżysera poświęconą poszukiwaniu prawdy, której kolejnymi częściami zostały późniejsze „Dyskretny urok burżuazji” oraz „Widmo wolności”.