Dolores guapa!

Narracja skupia się na relacji między utrwalonym dziedzictwem a współczesnymi tożsamościami, które stają wobec niego w różny sposób: jedne decydują się w nim w pełni uczestniczyć, inne zachowują dystans, a część podejmuje próbę przekształcenia zastanych form. Obraz pozwala przyjrzeć się lokalnym zwyczajom z punktu widzenia tych, których głos rzadko bywał dotąd słyszany w głównym nurcie.

Ten hiszpański dokument wyreżyserował Jesús Pascual, proponując intymny i refleksyjny portret andaluzyjskiej kultury.