Discopathe
Discopath
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: sporo. Zagrożenie powraca za każdym razem, gdy cichy bohater słyszy dźwięki muzyki.
- Akcja: trochę. Koncentruje się na atakach zabójcy oraz policyjnym pościgu bez wielkich scen akcji.
- Humor: mało. Absurdalny punkt wyjścia nadaje całości specyficzny, nieco kiczowaty wydźwięk.
- Wzruszenie: brak. Fabuła nie stawia na emocjonalne poruszenie widza.
- Groza: dużo. Klasyczny slasher z nieobliczalnym mordercą osaczającym bezbronne ofiary.
- Romans: brak. W historii brak wątków miłosnych.
- Przemoc: dużo. Bohater w amoku dokonuje brutalnych i krwawych morderstw.
- Wymaga skupienia: mało. Fabuła jest prosta i opiera się na klasycznych schematach kina grozy.
film · 2013 · 81 min · Horror
Reżyseria: Renaud GauthierW rolach głównych: Monika Bagárová, Sandrine Bisson
Produkcja: Stany Zjednoczone, Kanada · język oryginału: angielski
Spokojny nowojorczyk traci panowanie nad sobą, gdy tylko słyszy muzykę disco. Nieokiełznany trans zmienia go w bezwzględnego mordercę, przed którym nie ma ucieczki.
O filmie
Nowy Jork, połowa lat siedemdziesiątych. Nieśmiały Duane Lewis pracuje w barze z burgerami i wiedzie monotonne życie. Ma jednak mroczną słabość: pulsujące rytmy disco wprowadzają go w trans wywołany traumą z dzieciństwa. Gdy po utracie pracy trafia na imprezę w klubie, głośne dźwięki budzą w nim morderczy szał. Przerażony swoimi czynami ucieka z fałszywym paszportem do Montrealu.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Kilka lat później Duane żyje pod zmienionym nazwiskiem i pracuje w prywatnej szkole dla dziewcząt jako technik audiowizualny. Chcąc chronić się przed jakimikolwiek bodźcami dźwiękowymi, nosi specjalne nauszniki, udając przed otoczeniem osobę niedosłyszącą. Względny spokój pryska, gdy uczennice postanawiają urządzić w pustym budynku potajemną dyskotekę. W tym samym czasie nowojorski śledczy łączy siły z kanadyjską policją, próbując rozpracować schemat działania zabójcy.
Ten niezależny kanadyjski horror w reżyserii Renauda Gauthiera to stylizowany slasher odwołujący się do estetyki dawnego kina grozy. W roli głównej wystąpił Jérémie Earp-Lavergne, a światowa premiera filmu odbyła się na festiwalu Fantasia w Montrealu.
Motywyseryjny mordercamuzykatraumazmiana tożsamościśledztwo
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: sporo. Zagrożenie powraca za każdym razem, gdy cichy bohater słyszy dźwięki muzyki.
- Akcja: trochę. Koncentruje się na atakach zabójcy oraz policyjnym pościgu bez wielkich scen akcji.
- Humor: mało. Absurdalny punkt wyjścia nadaje całości specyficzny, nieco kiczowaty wydźwięk.
- Wzruszenie: brak. Fabuła nie stawia na emocjonalne poruszenie widza.
- Groza: dużo. Klasyczny slasher z nieobliczalnym mordercą osaczającym bezbronne ofiary.
- Romans: brak. W historii brak wątków miłosnych.
- Przemoc: dużo. Bohater w amoku dokonuje brutalnych i krwawych morderstw.
- Wymaga skupienia: mało. Fabuła jest prosta i opiera się na klasycznych schematach kina grozy.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Discopathe” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Jak go przyjęto
Oceny recenzentów były mieszane: chwalono nietypowy pomysł i stylistykę retro, krytykowano natomiast braki realizacyjne i zbyt wąskie grono odbiorców.
Na podstawie sekcji o odbiorze w Wikipedii (stan z dnia przygotowania opisu).
Twórcy i obsada
Reżyseria
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Pytania o „Discopathe”
- Czy „Discopathe” jest na Netflix?
- Nie, „Discopathe” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.