Dementia
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: dużo. Ciągłe poczucie zagrożenia i narastająca paranoja budują intensywny klimat.
- Akcja: trochę. Pojawiają się sceny ucieczki przed policją oraz gwałtownej szamotaniny.
- Humor: brak. Ton opowieści jest ponury, surrealistyczny i pozbawiony komizmu.
- Wzruszenie: mało. Dystansująca, koszmarna forma nie daje przestrzeni na głębokie wzruszenia.
- Groza: dużo. Upiorne wizje, makabryczne motywy i psychologiczny koszmar dominują seans.
- Romans: brak. Relacje z mężczyznami opierają się na przemocy i stręczycielstwie.
- Przemoc: dużo. W kadrze pojawiają się ciosy nożem, pobicie i odcinanie dłoni zmarłego.
- Wymaga skupienia: sporo. Brak dialogów i zatarcie granicy ze snem wymagają uważnej interpretacji.
film · 1955 · 58 min · Horror · Tajemnica
Reżyseria: John ParkerW rolach głównych: Shelley Berman, Angelo Rossitto, Shorty Rogers
Produkcja: Stany Zjednoczone · język oryginału: angielski · widzowie TMDB: 6,8/10 (88 głosów)
Młoda kobieta budzi się z koszmaru w obskurnym pokoju hotelowym i rusza w mroczne ulice Los Angeles, gdzie granica między jawą a szaleństwem zaczyna się zacierać.
O filmie
Młoda kobieta budzi się w obskurnym pokoju hotelowym po koszmarnym śnie. Wkrótce opuszcza budynek i zaczyna przemierzać mroczne, niebezpieczne zaułki Los Angeles. Na swojej drodze spotyka podejrzane postacie: natarczywego pijaka, brutalnego policjanta, alfonsa oraz majętnego mężczyznę, któremu decyduje się towarzyszyć w nocnej eskapadzie po klubach i jego luksusowym apartamencie.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Wędrówka przez nocne miasto szybko zamienia się w surrealistyczny ciąg makabrycznych zdarzeń, ucieczek i powracających traum z przeszłości. Film wyróżnia się całkowitym brakiem dialogów oraz ekspresjonistyczną formą, która łączy poetykę kina noir z dusznym, psychologicznym horrorem, gdzie rzeczywistość nieustannie miesza się z sennym przywidzeniem.
Za reżyserię i scenariusz odpowiadał John Parker, który pomysł na tę historię oparł na autentycznym śnie swojej sekretarki, Adrienne Barrett – obsadzonej w głównej roli. U jej boku pojawił się m.in. Bruno VeSota.
Motywykoszmar sennymorderstwoobłędtraumanocne miasto
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: dużo. Ciągłe poczucie zagrożenia i narastająca paranoja budują intensywny klimat.
- Akcja: trochę. Pojawiają się sceny ucieczki przed policją oraz gwałtownej szamotaniny.
- Humor: brak. Ton opowieści jest ponury, surrealistyczny i pozbawiony komizmu.
- Wzruszenie: mało. Dystansująca, koszmarna forma nie daje przestrzeni na głębokie wzruszenia.
- Groza: dużo. Upiorne wizje, makabryczne motywy i psychologiczny koszmar dominują seans.
- Romans: brak. Relacje z mężczyznami opierają się na przemocy i stręczycielstwie.
- Przemoc: dużo. W kadrze pojawiają się ciosy nożem, pobicie i odcinanie dłoni zmarłego.
- Wymaga skupienia: sporo. Brak dialogów i zatarcie granicy ze snem wymagają uważnej interpretacji.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Dementia” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Jak go przyjęto
Rotten Tomatoes
75%
pozytywnych recenzji
Oceny były skrajne: część recenzentów krytykowała brak spójności i filmową niedojrzałość, inni doceniali mocny, awangardowy charakter i niezwykłość formy.
Na podstawie sekcji o odbiorze w Wikipedii (stan z dnia przygotowania opisu).
Twórcy i obsada
Reżyseria
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Pytania o „Dementia”
- Czy „Dementia” jest na Netflix?
- Nie, „Dementia” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.