Czerwony afisz
L'Affiche rouge
angThe Red Poster

Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: trochę. Konstrukcja oparta na przygotowywaniu spektaklu studzi typowe wojenne napięcie.
- Akcja: mało. Większość uwagi poświęcono pracy teatralnej i rozmowom, a nie scenom walki.
- Humor: brak. Poważna tematyka egzekucji i wojennej martyrologii wyklucza elementy komediowe.
- Wzruszenie: sporo. Spotkania z bliskimi poległych partyzantów i pamięć o ich losie budzą emocje.
- Groza: trochę. Świadomość represji, egzekucji i brutalności okupantów wywołuje lekki niepokój.
- Romans: brak. W źródłach brak informacji o jakimkolwiek wątku miłosnym.
- Przemoc: sporo. Fabuła porusza temat aresztowań, procesów oraz egzekucji bojowników.
- Wymaga skupienia: sporo. Wymaga uwagi ze względu na szkatułkową formę teatru w filmie.
film · 1976 · 88 min · Dramat
Reżyseria: Frank CassentiW rolach głównych: Pierre Clémenti, László Szabó, Anicée Alvina
Produkcja: Francja · język oryginału: francuski
Grupa teatralna przygotowuje spektakl o imigrantach z francuskiego ruchu oporu, którzy zginęli z rąk okupantów. Prawda o ich losie ożywa na scenie i poza nią.
O filmie
Zespół teatralny postanawia wystawić sztukę poświęconą członkom francuskiego ruchu oporu z grupy Manukiana. Bohaterowie tej historii – dwudziestu dwóch mężczyzn i jedna kobieta – byli cudzoziemcami z różnych stron świata, którzy zjednoczyli się we wspólnej walce przeciwko nazistom oraz kolaborantom. Zanim zostali ujęci i straceni, przeprowadzali akcje sabotażowe, a hitlerowska machina propagandowa próbowała zdyskredytować ich w oczach społeczeństwa za pomocą słynnych czerwonych plakatów.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Praca nad spektaklem staje się pretekstem do konfrontacji z bolesną przeszłością. Aktorzy próbują zrozumieć motywacje swoich postaci, spotykając się między innymi z ich bliskimi. Przedstawienie zaciera granicę między rekonstrukcją historycznych wydarzeń a procesem artystycznego poszukiwania prawdy o poświęceniu i pamięci.
Ten francuski dramat wojenny wyreżyserował Frank Cassenti, a w obsadzie znaleźli się m.in. Pierre Clémenti oraz László Szabó. Tytuł bezpośrednio nawiązuje do oszczerczej kampanii plakatowej, w ramach której okupanci rozlepili tysiące afiszy ukazujących działaczy podziemia jako pospolitych przestępców.
Motywyruch oporuteatrpropagandapoświęceniepamięć historyczna
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: trochę. Konstrukcja oparta na przygotowywaniu spektaklu studzi typowe wojenne napięcie.
- Akcja: mało. Większość uwagi poświęcono pracy teatralnej i rozmowom, a nie scenom walki.
- Humor: brak. Poważna tematyka egzekucji i wojennej martyrologii wyklucza elementy komediowe.
- Wzruszenie: sporo. Spotkania z bliskimi poległych partyzantów i pamięć o ich losie budzą emocje.
- Groza: trochę. Świadomość represji, egzekucji i brutalności okupantów wywołuje lekki niepokój.
- Romans: brak. W źródłach brak informacji o jakimkolwiek wątku miłosnym.
- Przemoc: sporo. Fabuła porusza temat aresztowań, procesów oraz egzekucji bojowników.
- Wymaga skupienia: sporo. Wymaga uwagi ze względu na szkatułkową formę teatru w filmie.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Czerwony afisz” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Twórcy i obsada
Reżyseria
Obsada
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Pytania o „Czerwony afisz”
- Czy „Czerwony afisz” jest na Netflix?
- Nie, „Czerwony afisz” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.


