Coś za coś
Coś za coś
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: sporo. Odkrywanie powiązań między mężem a pacjentką buduje psychologiczny niepokój.
- Akcja: brak. To kameralny dramat oparty wyłącznie na rozmowach i relacjach.
- Humor: brak. Poważny ton skupiony na kryzysie emocjonalnym i próbie samobójczej.
- Wzruszenie: trochę. Dramat pacjentki i bolesne zderzenie z prawdą budzą pewne emocje.
- Groza: brak. Film nie zawiera żadnych motywów grozy.
- Romans: sporo. Pozamałżeńskie relacje bohaterów są kluczem do całej intrygi.
- Przemoc: mało. Przemoc pojawia się jedynie jako fakt próby odebrania sobie życia.
- Wymaga skupienia: trochę. Fabuła jest zwięzła i przejrzysta, wymaga jedynie uwagi przy dialogach.
film · 1977 · 61 min
Reżyseria: Agnieszka HollandW rolach głównych: Tadeusz Janczar, Andrzej Zaorski, Barbara Wrzesińska
Produkcja: Polska · język oryginału: polski
Premiera w Polsce: 2 listopada 1977
Chłodna pani psycholog zostaje wezwana do szpitala do młodej pacjentki po próbie samobójczej. Z jej zwierzeń dowiaduje się prawdy o własnym małżeństwie.
O filmie
Anna Walewska to ambitna i nieco cyniczna pracowniczka naukowa, która całkowicie poświęciła się karierze. Choć ma męża, pracownika politechniki, w jej życiu nie ma miejsca na dzieci, a emocjonalną pustkę wypełnia niezobowiązującym romansem po godzinach. Rutynę bohaterki przerywa zawodowe wezwanie do szpitala, gdzie trafia młoda kobieta po nieudanej próbie otrucia się lekami.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Początkowo nieufna pacjentka z czasem zaczyna się otwierać i opowiadać o swoim skomplikowanym związku ze starszym naukowcem. W miarę jak Anna zagłębia się w szczegóły dramatu niedoszłej samobójczyni, z przerażeniem odkrywa, że mężczyzną, przez którego dziewczyna targnęła się na życie, jest jej własny mąż. Spokojna dotąd fasada jej małżeństwa staje pod znakiem zapytania.
Ten kameralny dramat psychologiczny wyreżyserowała Agnieszka Holland. Scenariusz produkcji powstał w oparciu o opowiadanie Andrzeja Szypulskiego zatytułowane „Życie seksualne białych myszek”.
Motywyzdradamałżeństwokarieratajemnice
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: sporo. Odkrywanie powiązań między mężem a pacjentką buduje psychologiczny niepokój.
- Akcja: brak. To kameralny dramat oparty wyłącznie na rozmowach i relacjach.
- Humor: brak. Poważny ton skupiony na kryzysie emocjonalnym i próbie samobójczej.
- Wzruszenie: trochę. Dramat pacjentki i bolesne zderzenie z prawdą budzą pewne emocje.
- Groza: brak. Film nie zawiera żadnych motywów grozy.
- Romans: sporo. Pozamałżeńskie relacje bohaterów są kluczem do całej intrygi.
- Przemoc: mało. Przemoc pojawia się jedynie jako fakt próby odebrania sobie życia.
- Wymaga skupienia: trochę. Fabuła jest zwięzła i przejrzysta, wymaga jedynie uwagi przy dialogach.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Coś za coś” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Twórcy i obsada
Reżyseria
Obsada
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Pytania o „Coś za coś”
- Czy „Coś za coś” jest na Netflix?
- Nie, „Coś za coś” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.