Comment je me suis disputé…
angMy Sex Life... or How I Got Into an Argument

Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: mało. Fabuła skupia się na rozmowach i dylematach bez nagłych zwrotów akcji.
- Akcja: brak. Film jest pozbawiony tradycyjnych scen akcji.
- Humor: trochę. Pojawiają się lekkie, błyskotliwe momenty obyczajowe.
- Wzruszenie: trochę. Koncentracja na intelektualnych rozważaniach osłabia silne wzruszenia.
- Groza: brak. Brak jakichkolwiek motywów lęku czy grozy.
- Romans: dużo. Zawiłości uczuciowe i relacje miłosne stanowią oś historii.
- Przemoc: brak. Konflikty między postaciami mają wymiar wyłącznie słowny.
- Wymaga skupienia: dużo. Długi metraż oraz gęsta, wielowątkowa narracja wymagają uwagi.
film · 1996 · 178 min · Dramat
Reżyseria: Arnaud DesplechinW rolach głównych: Marion Cotillard, Mathieu Amalric, Chiara Mastroianni
Produkcja: Francja · język oryginału: francuski · widzowie TMDB: 6,5/10 (63 głosy)
Młody paryski wykładowca staje na życiowym rozdrożu, uwikłany w skomplikowane relacje miłosne, akademickie spory i wątpliwości co do przyszłości.
O filmie
Paul Dédalus, doktorant i wykładowca filozofii, znajduje się w punkcie zwrotnym swojego życia. Próbuje dokończyć pracę naukową i zdecydować o dalszej karierze akademickiej, podczas gdy w jego sferze prywatnej panuje chaos. Nie potrafi zakończyć wieloletniego związku, a jednocześnie wikła się w skomplikowane relacje z innymi kobietami, będącymi partnerkami jego znajomych. Jakby tego było mało, w pracy musi mierzyć się z dawnym przyjacielem, który żywi do niego urazę.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Trzygodzinny dramat Arnauda Desplechina portretuje codzienne życie paryskich intelektualistów, stawiając na rozbudowane dialogi o miłości, przyjaźni i egzystencjalnych dylematach. Film rywalizował o Złotą Palmę na festiwalu w Cannes, a Mathieu Amalric za swoją rolę otrzymał nagrodę Cezara dla najbardziej obiecującego aktora.
Motywyzdradaprzyjaźńkariera naukowakryzys tożsamości
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: mało. Fabuła skupia się na rozmowach i dylematach bez nagłych zwrotów akcji.
- Akcja: brak. Film jest pozbawiony tradycyjnych scen akcji.
- Humor: trochę. Pojawiają się lekkie, błyskotliwe momenty obyczajowe.
- Wzruszenie: trochę. Koncentracja na intelektualnych rozważaniach osłabia silne wzruszenia.
- Groza: brak. Brak jakichkolwiek motywów lęku czy grozy.
- Romans: dużo. Zawiłości uczuciowe i relacje miłosne stanowią oś historii.
- Przemoc: brak. Konflikty między postaciami mają wymiar wyłącznie słowny.
- Wymaga skupienia: dużo. Długi metraż oraz gęsta, wielowątkowa narracja wymagają uwagi.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Comment je me suis disputé…” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Jak go przyjęto
Metacritic
średnia recenzji krytyków (0–100)
Inne nagrody
César dla najbardziej obiecującego aktora (Mathieu Amalric)
Na podstawie sekcji o odbiorze w Wikipedii (stan z dnia przygotowania opisu).
Twórcy i obsada
Reżyseria
Obsada
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Kadry
Kadry: TMDB.
Pytania o „Comment je me suis disputé…”
- Czy „Comment je me suis disputé…” jest na Netflix?
- Nie, „Comment je me suis disputé…” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.










