Céleste

W 1914 roku, gdy mężczyźni poszli na wojnę, Marcel Proust zatrudnił Céleste Albaret jako swoją służącą. Ponad osiem lat później towarzyszyła mu przy śmierci. Przez cały ten czas wchodziła do jego pokoju tylko wtedy, gdy zadzwonił; spała od 9:00 do 15:00, by czuwać w nocy, podczas gdy on pisał. Marcel traktuje ją jako kogoś więcej niż służącą: jest jego muzą, opowiadającą historie z dzieciństwa, by obudzić w nim wspomnienia rzeczy minionych; jest jego wspólniczką, gdy ten manipuluje ludźmi, z których czerpie inspirację do swojej twórczości; ze zgrozą słucha jego opisów mrocznych stron Paryża. Jej życie upływa pod znakiem miłości i pełnego czułości oddania, podczas gdy on ściga się z czasem, by ukończyć swoje dzieło przed śmiercią.

Opis: TMDB, tłumaczenie maszynowe