C'est pas parce qu'on a rien à dire qu'il faut fermer sa gueule
angThe Restroom Robbery
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: mało. Stawka napadu potraktowana jest lekko i z humorem.
- Akcja: mało. Fabuła skupia się na przekrętach i gagach, bez scen walki.
- Humor: dużo. Liczne przebrania i farsa stanowią oś całej historii.
- Wzruszenie: brak. Historia nie stawia na emocjonalne uniesienia.
- Groza: brak. Film jest całkowicie pozbawiony elementów grozy.
- Romans: brak. Brak wyraźnego wątku miłosnego w fabule.
- Przemoc: brak. Złodziejska intryga obywa się bez brutalnych scen.
- Wymaga skupienia: mało. Prosta i przejrzysta komedia do swobodnego oglądania.
film · 1975 · 93 min · Komedia
Reżyseria: Jacques BesnardW rolach głównych: Christian Clavier, Michel Serrault, Thierry Lhermitte
Produkcja: Francja · język oryginału: francuski · widzowie TMDB: 6,4/10 (78 głosów)
Dwóch pechowych paryskich złodziejaszków dostaje zlecenie na zuchwały skok przez ścianę dworcowej toalety. Aby nie wzbudzić podejrzeń, muszą bez przerwy zmieniać tożsamość.
O filmie
Max i Riton to dwaj drobni paryscy rzezimieszkowie, którym rzadko cokolwiek wychodzi. Ich los ma się odmienić, gdy do współpracy zaprasza ich pomysłowy Stéphane, zwany Phanou. Mężczyzna opracował misterny plan napadu na fundusz emerytalny kolei, zlokalizowany na dworcu Gare de l'Est. Aby dostać się do sejfu wypełnionego gotówką, wspólnicy muszą przebić się przez ścianę w podziemnej toalecie publicznej.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Zadanie okazuje się jednak wyjątkowo kłopotliwe ze względu na czujne oko pracownicy dworcowego szaletu. Złodzieje zmuszeni są stale improwizować, wymyślać kolejne przebrania i odgrywać nowe role przy każdym wejściu do podziemi. To klasyczna, lekka francuska komedia pomyłek z lat siedemdziesiątych, oparta na absurdalnych sytuacjach i farsowych gagach.
Za reżyserię odpowiada Jacques Besnard, a na ekranie pojawia się plejada popularnych francuskich aktorów komediowych, w tym Bernard Blier, Jean Lefebvre i Michel Serrault, a także stawiający wówczas pierwsze kroki członkowie trupy Le Splendid.
Motywynapadzłodziejeprzebierankipodziemia dworcaparyż
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: mało. Stawka napadu potraktowana jest lekko i z humorem.
- Akcja: mało. Fabuła skupia się na przekrętach i gagach, bez scen walki.
- Humor: dużo. Liczne przebrania i farsa stanowią oś całej historii.
- Wzruszenie: brak. Historia nie stawia na emocjonalne uniesienia.
- Groza: brak. Film jest całkowicie pozbawiony elementów grozy.
- Romans: brak. Brak wyraźnego wątku miłosnego w fabule.
- Przemoc: brak. Złodziejska intryga obywa się bez brutalnych scen.
- Wymaga skupienia: mało. Prosta i przejrzysta komedia do swobodnego oglądania.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„C'est pas parce qu'on a rien à dire qu'il faut fermer sa gueule” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Twórcy i obsada
Reżyseria
Obsada
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Kadry
Kadry: TMDB.
Pytania o „C'est pas parce qu'on a rien à dire qu'il faut fermer sa gueule”
- Czy „C'est pas parce qu'on a rien à dire qu'il faut fermer sa gueule” jest na Netflix?
- Nie, „C'est pas parce qu'on a rien à dire qu'il faut fermer sa gueule” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.