Blood Sucking Freaks

Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: sporo. Poszukiwania porwanej kobiety wprowadzają wyraźne poczucie uciekającego czasu.
- Akcja: trochę. Fabuła opiera się na scenicznych pokazach i śledztwie, a nie na dynamicznych pościgach.
- Humor: trochę. Makabryczna konwencja jest przedstawiona z elementami groteski i czarnego humoru.
- Wzruszenie: brak. Film skupia się na brutalności i makabrze, nie oferując głębi emocjonalnej.
- Groza: dużo. Sceny tortur i mordowania ludzi na scenie budują intensywną atmosferę grozy.
- Romans: mało. Uczucie partnera do tancerki służy wyłącznie jako motywacja do wszczęcia poszukiwań.
- Przemoc: bardzo dużo. Pokazy tortur, okaleczanie i morderstwa stanowią centralny element fabuły.
- Wymaga skupienia: mało. Prosta, wyrazista intryga nie wymaga od widza szczególnego skupienia.
film · 1976 · 91 min · Komedia · Horror
Reżyseria: Joel M. Reed
Produkcja: Stany Zjednoczone · język oryginału: angielski · widzowie TMDB: 4,9/10 (134 głosy)
Nowojorski teatr makabry serwuje widzom drastyczne iluzje, które w rzeczywistości okazują się prawdziwymi zbrodniami. Gdy znika znana tancerka, jej tropem rusza prywatny detektyw.
O filmie
W nowojorskim podziemiu artystycznym mistrz Sardu oraz jego pomocnik Ralphus prowadzą teatr makabry. Na oczach zachwyconej publiczności prezentują drastyczne pokazy pełne tortur, obcinania kończyn i uśmiercania ludzi. Widzowie biorą krwawe widowisko za doskonałe efekty sceniczne, nie zdając sobie sprawy, że na scenie naprawdę giną uprowadzone wcześniej ofiary.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Sytuacja staje się napięta, gdy ludzie Sardu porywają znaną tancerkę Nataszę. Zaniepokojony partner artystki nie zamierza bezczynnie czekać i wynajmuje prywatnego detektywa, by ten odnalazł porwaną kobietę, nim ta stanie się kolejnym elementem zwyrodniałego spektaklu. Opowieść łączy bezkompromisowy nurt gore z elementami czarnej komedii.
Za reżyserię odpowiada Joel M. Reed, a sam tytuł stał się jedną z najbardziej rozpoznawalnych pozycji wydanych przez wytwórnię Troma.
Motywyporwanieteatrprywatny detektywsadyzmmakabra
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: sporo. Poszukiwania porwanej kobiety wprowadzają wyraźne poczucie uciekającego czasu.
- Akcja: trochę. Fabuła opiera się na scenicznych pokazach i śledztwie, a nie na dynamicznych pościgach.
- Humor: trochę. Makabryczna konwencja jest przedstawiona z elementami groteski i czarnego humoru.
- Wzruszenie: brak. Film skupia się na brutalności i makabrze, nie oferując głębi emocjonalnej.
- Groza: dużo. Sceny tortur i mordowania ludzi na scenie budują intensywną atmosferę grozy.
- Romans: mało. Uczucie partnera do tancerki służy wyłącznie jako motywacja do wszczęcia poszukiwań.
- Przemoc: bardzo dużo. Pokazy tortur, okaleczanie i morderstwa stanowią centralny element fabuły.
- Wymaga skupienia: mało. Prosta, wyrazista intryga nie wymaga od widza szczególnego skupienia.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Blood Sucking Freaks” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Jak go przyjęto
Rotten Tomatoes
29%
pozytywnych recenzji
Na podstawie sekcji o odbiorze w Wikipedii (stan z dnia przygotowania opisu).
Twórcy i obsada
Reżyseria
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Kadry
Kadry: TMDB.
Pytania o „Blood Sucking Freaks”
- Czy „Blood Sucking Freaks” jest na Netflix?
- Nie, „Blood Sucking Freaks” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.



