Bildnis einer Trinkerin. Aller jamais retour

Jej autodestrukcyjnej trasie towarzyszy przedziwny chór trojga socjologów, którzy uosabiają kwestię społeczną, statystykę oraz zdrowy rozsądek. Choć komentatorzy ci bez przerwy cytują dane i oceniają postępowanie bohaterki z chłodnym dystansem, nie robią nic, by jej pomóc. Całość ma formę pełnego absurdu, kampowego widowiska, w którym tradycyjna fabuła ustępuje miejsca wyrazistej scenografii, ekstrawaganckim kostiumom i feministycznej refleksji nad społeczną kontrolą kobiecych zachowań.

Obraz w reżyserii Ulrike Ottinger, z Tabeą Blumenschein w roli głównej, uchodzi za pierwszy element berlińskiej trylogii twórczyni, obok późniejszych dzieł Freak Orlando oraz Dorian Gray im Spiegel der Boulevardpresse.