Białe wieloryby
Skytturnar
angWhite Whales
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: sporo. Konflikt z otoczeniem narasta aż do finałowego starcia z policją.
- Akcja: trochę. Pod koniec pojawia się włamanie, strzelanina oraz ucieczka.
- Humor: mało. Pojawiają się drobne elementy gorzkiej, pijackiej farsy.
- Wzruszenie: trochę. Smutny los bohaterów niezdolnych do ułożenia sobie życia.
- Groza: brak. Fabuła nie zawiera elementów kina grozy.
- Romans: mało. Krótki epizod nieudanej próby spotkania z byłą partnerką.
- Przemoc: sporo. Bohaterowie strzelają w sklepie, a interwencja policji kończy się krwawo.
- Wymaga skupienia: trochę. Prosta, chronologiczna opowieść skupiona na dwójce znajomych.
film · 1987 · 73 min · Dramat
Reżyseria: Friðrik Þór FriðrikssonW rolach głównych: Eggert Gudmundsson
Produkcja: Islandia · język oryginału: islandzki
Po zakończonym sezonie polowań dwaj wielorybnicy trafiają do stolicy. Brak perspektyw i narastająca bezsilność szybko spychają ich na drogę do dramatycznego starcia z policją.
O filmie
Grímur i Bubbi to dwaj doświadczeni wielorybnicy, którzy po powrocie z ostatniego rejsu muszą odnaleźć się na lądzie. Sezon dobiegł końca, a ich jedyne widoki na przyszłość to praca na farmie lub sprzątanie toalet. Mężczyźni postanawiają wyruszyć autostopem do Reykjavíku, licząc na nowe otwarcie w stolicy.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Zderzenie z wielkim miastem okazuje się jednak brutalne. Bohaterowie piją na umór i raz po raz zostają wyrzucani z kolejnych miejsc – od eleganckiej restauracji, przez dom babci Grímura, aż po mieszkanie jego dawnej dziewczyny. Poczucie wyobcowania i odrzucenia prowadzi ich przez kolejne bary prosto w spiralę chaosu, która osiąga punkt kulminacyjny po kradzieży auta, włamaniu do sklepu z bronią i konfrontacji ze służbami.
Ten surowy dramat w reżyserii Friðrika Þóra Friðrikssona ukazuje bezradność ludzi zepchniętych na margines. Produkcja została wybrana jako oficjalny islandzki kandydat do Oscara w kategorii najlepszego filmu nieanglojęzycznego.
Motywywielorybnictwoprzyjaźńbezrobociesamotność w mieściekonflikt z prawem
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: sporo. Konflikt z otoczeniem narasta aż do finałowego starcia z policją.
- Akcja: trochę. Pod koniec pojawia się włamanie, strzelanina oraz ucieczka.
- Humor: mało. Pojawiają się drobne elementy gorzkiej, pijackiej farsy.
- Wzruszenie: trochę. Smutny los bohaterów niezdolnych do ułożenia sobie życia.
- Groza: brak. Fabuła nie zawiera elementów kina grozy.
- Romans: mało. Krótki epizod nieudanej próby spotkania z byłą partnerką.
- Przemoc: sporo. Bohaterowie strzelają w sklepie, a interwencja policji kończy się krwawo.
- Wymaga skupienia: trochę. Prosta, chronologiczna opowieść skupiona na dwójce znajomych.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Białe wieloryby” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Twórcy i obsada
Reżyseria
Obsada
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Pytania o „Białe wieloryby”
- Czy „Białe wieloryby” jest na Netflix?
- Nie, „Białe wieloryby” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.