Anna Karenina
Анна Каренина
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: sporo. Konflikt z normami społecznymi i nieuchronne konsekwencje budują umiarkowane napięcie.
- Akcja: mało. Fabuła opiera się na relacjach i dialogach, brak tu rozbudowanych scen akcji.
- Humor: brak. Ton filmu jest w pełni poważny i skupiony na melodramatycznym wątku.
- Wzruszenie: dużo. Tragiczny los zakochanych i emocjonalne dylematy silnie oddziałują na widza.
- Groza: brak. Produkcja jest dramatem kostiumowym pozbawionym elementów grozy.
- Romans: bardzo dużo. Namiętne i zakazane uczucie stanowi centralną oś całej historii.
- Przemoc: mało. Przemoc fizyczna praktycznie nie występuje, dominują konflikty obyczajowe.
- Wymaga skupienia: sporo. Zrozumienie zawiłości dworskich konwenansów wymaga śledzenia relacji między postaciami.
film · 1967 · 137 min · Dramat · Romans
Reżyseria: Aleksandr ZarchiW rolach głównych: Maja Plisiecka, Tatjana Samojłowa, Wasilij Łanowoj
Produkcja: Rosja · język oryginału: rosyjski
Dystrybucja: Centrala Wynajmu Filmówistnieje polski dubbing
W carskiej Rosji mężatka z wyższych sfer wdaje się w namiętny romans z młodym oficerem, ryzykując utratę pozycji i szacunku otoczenia.
O filmie
Młoda arystokratka Anna, żona wysoko postawionego urzędnika Karenina, wyrusza w podróż do Moskwy. W drodze poznaje czarującego hrabiego Wrońskiego, oficera kawalerii. Między dwojgiem szybko rodzi się wzajemna fascynacja, która przeradza się w zakazane uczucie.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Romans stawia bohaterkę w bezpośrednim konflikcie z bezwzględnymi normami petersburskich salonów. Odrzucenie konwenansów grozi towarzyskim skandalem i zniszczeniem dotychczasowego życia kobiety. Opowieść skupia się na dramacie moralnych wyborów i cenie, jaką płaci się za uleganie namiętnościom.
Radziecki melodramat w reżyserii Aleksandra Zarchiego powstał na podstawie klasycznej powieści Lwa Tołstoja z 1878 roku. W rolach głównych wystąpili Tatjana Samojłowa oraz Wasilij Łanowoj. Obraz zakwalifikował się do konkursu głównego festiwalu w Cannes w 1968 roku, który został jednak odwołany.
Motywyromanszdrada małżeńskaarystokracjaskandalkonwenanse
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: sporo. Konflikt z normami społecznymi i nieuchronne konsekwencje budują umiarkowane napięcie.
- Akcja: mało. Fabuła opiera się na relacjach i dialogach, brak tu rozbudowanych scen akcji.
- Humor: brak. Ton filmu jest w pełni poważny i skupiony na melodramatycznym wątku.
- Wzruszenie: dużo. Tragiczny los zakochanych i emocjonalne dylematy silnie oddziałują na widza.
- Groza: brak. Produkcja jest dramatem kostiumowym pozbawionym elementów grozy.
- Romans: bardzo dużo. Namiętne i zakazane uczucie stanowi centralną oś całej historii.
- Przemoc: mało. Przemoc fizyczna praktycznie nie występuje, dominują konflikty obyczajowe.
- Wymaga skupienia: sporo. Zrozumienie zawiłości dworskich konwenansów wymaga śledzenia relacji między postaciami.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Anna Karenina” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Twórcy i obsada
Reżyseria
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Kadry
Kadry: TMDB.
Pytania o „Anna Karenina”
- Czy „Anna Karenina” jest na Netflix?
- Nie, „Anna Karenina” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.