Anna Karenina
Анна Каренина
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: sporo. Konflikt między zakazanym uczuciem a surowymi normami salonów rodzi wyraźny niepokój.
- Akcja: mało. Fabułę buduje ekspresja tańca baletowego, brak tu klasycznych scen akcji.
- Humor: brak. To w pełni poważny dramat o tragicznych konsekwencjach namiętności.
- Wzruszenie: sporo. Dramatyczne dylematy bohaterki i taneczna pasja niosą silny ładunek emocjonalny.
- Groza: brak. W opowieści nie pojawiają się motywy strachu ani grozy.
- Romans: bardzo dużo. Namiętny romans Anny i Wrońskiego stanowi centralną oś całej historii.
- Przemoc: brak. Brak fizycznej przemocy czy brutalnych aktów.
- Wymaga skupienia: sporo. Wymaga uwagi ze względu na metaforyczną, baletową formę narracji bez słów.
film · 1975 · 76 min · Dramat · Muzyczny
Reżyseria: Margarita PilichinaW rolach głównych: Maja Plisiecka, Aleksander Godunow
Produkcja: Rosja · język oryginału: rosyjski
Baletowa adaptacja klasycznej powieści, w której zamężna Anna poznaje czarującego oficera Wrońskiego. Ich nagłe uczucie stawia na szali reputację kobiety w carskiej Rosji.
O filmie
Mężatka Anna Karenina wyrusza w podróż do Moskwy, by odwiedzić brata. Na stacji kolejowej jej spojrzenie krzyżuje się z hrabią Wrońskim, oficerem kawalerii. Między dwojgiem niemal natychmiast rodzi się silne przyciąganie, które szybko przeradza się w namiętność. W surowych realiach petersburskich wyższych sfer taki romans grozi jednak całkowitą utratą dobrego imienia i pozycji społecznej.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Przeniesienie słynnego dramatu na język baletu skupia się na ekspresji ciał tancerzy i dramatyzmie gestów. Reżyserką filmu jest Margarita Pilichina, a choreografię opracowała legendarna tancerka Maja Plisiecka, która wystąpiła również w roli tytułowej. U jej boku jako Wroński tańczy Aleksander Godunow. Produkcja studia Mosfilm, będąca adaptacją dzieła Lwa Tołstoja w wykonaniu artystów Teatru Bolszoj, została zaprezentowana poza konkursem na Festiwalu Filmowym w Cannes w 1975 roku.
Motywyzakazana miłośćzdradakonwenanse społecznebalet
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: sporo. Konflikt między zakazanym uczuciem a surowymi normami salonów rodzi wyraźny niepokój.
- Akcja: mało. Fabułę buduje ekspresja tańca baletowego, brak tu klasycznych scen akcji.
- Humor: brak. To w pełni poważny dramat o tragicznych konsekwencjach namiętności.
- Wzruszenie: sporo. Dramatyczne dylematy bohaterki i taneczna pasja niosą silny ładunek emocjonalny.
- Groza: brak. W opowieści nie pojawiają się motywy strachu ani grozy.
- Romans: bardzo dużo. Namiętny romans Anny i Wrońskiego stanowi centralną oś całej historii.
- Przemoc: brak. Brak fizycznej przemocy czy brutalnych aktów.
- Wymaga skupienia: sporo. Wymaga uwagi ze względu na metaforyczną, baletową formę narracji bez słów.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Anna Karenina” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Twórcy i obsada
Reżyseria
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Pytania o „Anna Karenina”
- Czy „Anna Karenina” jest na Netflix?
- Nie, „Anna Karenina” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.