Aanivaer

Tamilska dziennikarka z Indii przyjeżdża na Sri Lankę w poszukiwaniu zaginionego podczas exodusu Tamilów w 1995 roku, lekarza dr. Nandy. Mimo że nie ma go wśród ocalałych, Sandha wzbrania się przejrzeć zdjęcia zabitych. W trakcie poszukiwań wspomina spędzony tu na wyspie czas, który zmienił ją. Ograbił ze złudzeń, obdarował miłością. Przed laty przyjechała tu z Indii, z Tamilnadu, z nadzieją na sensacyjny fotoreportaż o problemach wyspy. Na żywo udaje jej się uwiecznić na zdjęciach łzy ludzkie, czyjąś rozpacz, czyjeś rany. Podczas spotkania z dr. Nanda z dziennikarską swadą domaga się, aby umożliwił jej zrobienie dramatycznych zdjęć ilustrujących wojnę domową na Sri Lance. Lekarz codziennie z bólem i bezsilnością próbujący ratować poranione wybuchami dzieci, jest oburzony. W ostrych słowach wyrzuca jej, że za wstrząsającym ujęciem, z którego jako dziennikarka jest dumna, stoi czyjeś cierpienie, czyjaś rozpacz. Ale Sandha jest profesjonalistką nieczułą na najbardziej szczere i pełne bólu słowa. Dopiero, gdy ją samą dotknie cierpienie i przerażenie, poczuje się w skórze fotografowanych Tamilów – uciekająca od bomb przez płonące miasto, bita kolbami, bezbronna wobec przemocy – zacznie uczyć się kochać ten kraj i dr Nandę.

Z artykułu w Wikipedii (licencja CC BY-SA 4.0)