A żyć trzeba dalej
A żyć trzeba dalej
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: sporo. Dochodzenie i wzajemne oskarżenia podczas procesu budują atmosferę niepokoju.
- Akcja: mało. Fabuła skupia się na sali rozpraw, a nie na scenach dynamicznych.
- Humor: brak. Poważna tematyka katastrofy morskiej wyklucza elementy komediowe.
- Wzruszenie: sporo. Dramat ofiar i bierność świadków wywołują silne emocje.
- Groza: mało. Groza wynika jedynie z opisów tragicznego zatonięcia statku.
- Romans: brak. W źródłach brak jakichkolwiek wątków miłosnych.
- Przemoc: brak. Fabuła nie zawiera scen przemocy fizycznej.
- Wymaga skupienia: sporo. Dramat sądowy wymaga uwagi przy śledzeniu zeznań i faktów.
film · 1986 · Dramat
Reżyseria: Roman WionczekW rolach głównych: Emil Karewicz
Produkcja: Polska · język oryginału: polski
Przed Izbą Morską toczy się proces w sprawie katastrofy statku, który rozbił się o falochron. Sala rozpraw staje się miejscem trudnych rozliczeń z ludzkiej bierności.
O filmie
Akcja skupia się wokół posiedzenia Izby Morskiej, która bada przyczyny i okoliczności tragicznego zatonięcia pełnomorskiego statku. Podczas próby wpłynięcia do portu potężne fale cisnęły jednostkę prosto na falochron. Wstrząsający okazuje się fakt, że choć w pobliżu tragedii znajdowali się pracownicy portu oraz marynarze z innych załóg, nikt z nich nie podjął próby ratowania rozbitków.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Fabuła ma formę dramatu psychologicznego i sądowego, w którym na jaw wychodzą kwestie odpowiedzialności, znieczulicy oraz ludzkiej natury w obliczu niebezpieczeństwa. Całość opiera się na analizie zeznań i konfrontacji świadków z dramatycznymi faktami.
Film wyreżyserował Roman Wionczek, a jedną z głównych ról zagrał Emil Karewicz. Scenariusz powstał na motywach powieści Stanisława Goszczurnego „Morze nie odda ofiar” oraz „A żyć trzeba dalej”.
Motywykatastrofaproces sądowymoralnośćmarynarzeodpowiedzialność
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: sporo. Dochodzenie i wzajemne oskarżenia podczas procesu budują atmosferę niepokoju.
- Akcja: mało. Fabuła skupia się na sali rozpraw, a nie na scenach dynamicznych.
- Humor: brak. Poważna tematyka katastrofy morskiej wyklucza elementy komediowe.
- Wzruszenie: sporo. Dramat ofiar i bierność świadków wywołują silne emocje.
- Groza: mało. Groza wynika jedynie z opisów tragicznego zatonięcia statku.
- Romans: brak. W źródłach brak jakichkolwiek wątków miłosnych.
- Przemoc: brak. Fabuła nie zawiera scen przemocy fizycznej.
- Wymaga skupienia: sporo. Dramat sądowy wymaga uwagi przy śledzeniu zeznań i faktów.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„A żyć trzeba dalej” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Twórcy i obsada
Reżyseria
Obsada
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Pytania o „A żyć trzeba dalej”
- Czy „A żyć trzeba dalej” jest na Netflix?
- Nie, „A żyć trzeba dalej” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.