Café Lumière
珈琲時光
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: brak. Fabuła płynie bardzo spokojnie i skupia się na prozie życia.
- Akcja: brak. Brak jakichkolwiek scen akcji, dominuje powolna obserwacja.
- Humor: mało. Historia utrzymana jest w poważnym, wyciszonym i melancholijnym tonie.
- Wzruszenie: trochę. Drobne momenty refleksji i nostalgii tworzą subtelny ładunek emocjonalny.
- Groza: brak. W opowieści nie ma żadnych elementów strachu ani niepokoju.
- Romans: mało. Relacja bohaterów opiera się głównie na ciepłej przyjaźni i wspólnym spędzaniu czasu.
- Przemoc: brak. Całkowity brak przemocy fizycznej lub ekranowych konfliktów.
- Wymaga skupienia: sporo. Długie, statyczne ujęcia wymagają od widza cierpliwości i uwagi.
film · 2004 · 103 min · Dramat
Reżyseria: Hou Hsiao-hsienW rolach głównych: Tadanobu Asano, Kimiko Yo, Masato Hagiwara
Produkcja: Japonia, Tajwan · język oryginału: japoński · widzowie TMDB: 6,9/10 (69 głosów)
Młoda pisarka wraca do Tokio, by badać losy tajwańskiego kompozytora. W codziennych wędrówkach po mieście towarzyszy jej zaprzyjaźniony antykwariusz.
O filmie
Yoko wraca z podróży do Tokio i wraca do pracy nad książką o tajwańskim kompozytorze Jiang Wen-Ye, który dawniej tworzył w stolicy Japonii. Kobieta spodziewa się dziecka, lecz nie planuje małżeństwa z jego ojcem. W zbieraniu śladów przeszłości pomaga jej Hajime, introwertyczny właściciel antykwariatu, którego pasją jest rejestrowanie dźwięków miejskich pociągów.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Narracja toczy się w niespiesznym rytmie, skupiając się na drobnych gestach, rozmowach oraz nostalgicznych spacerach po starych zakątkach współczesnego miasta. Reżyser Hou Hsiao-hsien obserwuje swoich bohaterów z dystansu, operując długimi, statycznymi ujęciami, które oddają melancholijną atmosferę codzienności.
Obraz powstał jako hołd dla japońskiego mistrza kina Yasujirō Ozu w stulecie jego urodzin, nawiązując pośrednio do jego klasycznej „Tokijskiej opowieści”. Produkcja została zaprezentowana na festiwalu w Wenecji, gdzie walczyła o Złotego Lwa.
Motywyprzyjaźńciążamuzykapodróżesamotność
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: brak. Fabuła płynie bardzo spokojnie i skupia się na prozie życia.
- Akcja: brak. Brak jakichkolwiek scen akcji, dominuje powolna obserwacja.
- Humor: mało. Historia utrzymana jest w poważnym, wyciszonym i melancholijnym tonie.
- Wzruszenie: trochę. Drobne momenty refleksji i nostalgii tworzą subtelny ładunek emocjonalny.
- Groza: brak. W opowieści nie ma żadnych elementów strachu ani niepokoju.
- Romans: mało. Relacja bohaterów opiera się głównie na ciepłej przyjaźni i wspólnym spędzaniu czasu.
- Przemoc: brak. Całkowity brak przemocy fizycznej lub ekranowych konfliktów.
- Wymaga skupienia: sporo. Długie, statyczne ujęcia wymagają od widza cierpliwości i uwagi.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Café Lumière” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Jak go przyjęto
Rotten Tomatoes
91%
pozytywnych recenzji
Metacritic
średnia recenzji krytyków (0–100)
Inne nagrody
Nominacja do Złotego Lwa na Festiwalu Filmowym w Wenecji
Tytuł spotkał się z uznaniem krytyków, trafiając na listy najlepszych filmów dekady i zyskując pochwały za subtelny, kontemplacyjny styl.
Na podstawie sekcji o odbiorze w Wikipedii (stan z dnia przygotowania opisu).
Twórcy i obsada
Reżyseria
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Kadry
Kadry: TMDB.
Pytania o „Café Lumière”
- Czy „Café Lumière” jest na Netflix?
- Nie, „Café Lumière” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.