2 x 2 = 4
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: mało. Forma krótkometrażowej satiry społecznej nie buduje silnego napięcia.
- Akcja: brak. Brak jakichkolwiek scen akcji czy pościgów.
- Humor: sporo. Struktura oparta na skeczach wyśmiewa absurdy powojennej codzienności.
- Wzruszenie: brak. Dydaktyczno-satyryczny charakter nie odwołuje się do głębszych wzruszeń.
- Groza: brak. W filmie nie ma elementów grozy ani prób przestraszenia widza.
- Romans: brak. Źródła nie wspominają o wątkach miłosnych.
- Przemoc: brak. Film skupia się na krytyce biurokracji i cwaniactwa, brak w nim przemocy.
- Wymaga skupienia: trochę. Krótka forma i epizodyczna budowa nie wymagają śledzenia trudnej fabuły.
film · 1945 · 33 min · Dokumentalny · Dramat
Reżyseria: Tadeusz Makarczyński, Antoni BohdziewiczW rolach głównych: Irena Kwiatkowska
Produkcja: Polska · język oryginału: polski
Premiera w Polsce: 1 grudnia 1945
Krótkometrażowa satyra propagandowa z 1945 roku, która poprzez serię skeczy uderza w powojenną biurokrację, spekulantów i szabrownictwo.
O filmie
Zrealizowany tuż po zakończeniu wojny krótki metraż miał w zamierzeniu wspierać nowy powojenny ład polityczny i społeczny w Polsce oraz potępiać jego przeciwników. Przedstawiony na ekranie świat składa się z serii skeczy obnażających realia zdemoralizowanego przez wojnę kraju, w którym na porządku dziennym są biurokracja, łapówkarstwo czy szabrownictwo, a uczciwość uchodzi za wyjątek.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Zamiast jednoznacznej pochwały nowych porządków, satyryczny ton obnażył absurdy rzeczywistości, przez co produkcję uznano za politycznie dwuznaczną. Za reżyserię odpowiadali Antoni Bohdziewicz i Tadeusz Makarczyński, a na ekranie w swoich filmowych debiutach pojawili się Irena Kwiatkowska oraz Andrzej Szczepkowski. Z powodu cenzury tytuł nigdy nie trafił do oficjalnego rozpowszechniania w kinach.
Motywypropagandabiurokracjapowojenna polskasatyra
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: mało. Forma krótkometrażowej satiry społecznej nie buduje silnego napięcia.
- Akcja: brak. Brak jakichkolwiek scen akcji czy pościgów.
- Humor: sporo. Struktura oparta na skeczach wyśmiewa absurdy powojennej codzienności.
- Wzruszenie: brak. Dydaktyczno-satyryczny charakter nie odwołuje się do głębszych wzruszeń.
- Groza: brak. W filmie nie ma elementów grozy ani prób przestraszenia widza.
- Romans: brak. Źródła nie wspominają o wątkach miłosnych.
- Przemoc: brak. Film skupia się na krytyce biurokracji i cwaniactwa, brak w nim przemocy.
- Wymaga skupienia: trochę. Krótka forma i epizodyczna budowa nie wymagają śledzenia trudnej fabuły.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„2 x 2 = 4” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Jak go przyjęto
Początkowe przychylne recenzje ustąpiły miejsca kontrowersjom ideologicznym, wskutek których produkcję uznano za błąd polityczny i zakazano jej dystrybucji kinowej.
Na podstawie sekcji o odbiorze w Wikipedii (stan z dnia przygotowania opisu).
Twórcy i obsada
Obsada
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Pytania o „2 x 2 = 4”
- Czy „2 x 2 = 4” jest na Netflix?
- Nie, „2 x 2 = 4” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.