親鸞 白い道

W XII wieku buddyzm był w Japonii wciąż stosunkowo nową religią. W tamtym okresie jedna ze szkół (shingon) oferowała wszechstronny trening w złożonych i niezwykle wymagających praktykach, które mogły ostatecznie doprowadzić do duchowego oczyszczenia i urzeczywistnienia. Różne szkoły zen proponowały adeptom długą drogę, dosłownie składającą się z pustej ściany i nieustannej medytacji. Jeszcze inna szkoła (tendai) kładła nacisk na skomplikowaną metafizykę i studiowanie systemów filozoficznych. W gruncie rzeczy wszystkie one były stworzone z myślą o nielicznych, którzy byli w stanie porzucić całe dotychczasowe życie i skupić się na wyzwoleniu – takich jak uczeni i arystokraci. W tym dramacie historyczno-biograficznym taką właśnie sytuację zastaje młody Shinran (1173–1263), gdy zaczyna zgłębiać buddyzm jako alternatywę dla przemocy i nieustannych wojen domowych nękających ówczesną Japonię.

Opis: TMDB, tłumaczenie maszynowe