Скорбное бесчувствие

Akcja tego wystawnie zrealizowanego filmu rozgrywa się podczas I wojny światowej w posiadłości o osobliwym kształcie arki i duchem (choć nie fabułą) nawiązuje do sztuki, która go zainspirowała – zaciekle antywojennego „Domu złamanych serc” George'a Bernarda Shawa. Liczne grono rodziny i przyjaciół zbiera się w wiejskiej rezydencji, by tańczyć, pić i dyskutować. Ich rozmowy są wręcz przepełnione erudycyjnymi odniesieniami literackimi i cytatami. Mimo pozornej ogłady ich myśli zaprzątają proste kwestie: seks i przemoc. Niepokojące obrazy burzą spokój niestosownej sielanki wczasowiczów – pojawiają się wśród nich dokumentalne ujęcia głodujących afrykańskich dzieci, kadry (zarówno autentyczne, jak i inscenizowane) przedstawiające codzienne życie George'a Bernarda Shawa oraz zwłoki ożywające na stole sekcyjnym tylko po to, by zniweczyć ów cud, strofując grupę kobiet. Wykorzystana w filmie muzyka w ironiczny sposób podkreśla jego niepokojące przesłanie i jest konsekwentnie anachroniczna.

Opis: TMDB, tłumaczenie maszynowe