Naga wyspa

Name: Naga wyspa
Genre: Dramat
Released: 1960
Duration: 1 h 34 min
Cast: Nobuko Otowa, Taiji Tonoyama

裸の島

angThe Naked Island

80znakomity

Profil Seansuj

co to?

Napięcie: trochę. Cichy rytm codzienności burzy dramatyczny wyścig z czasem o życie dziecka.
Akcja: brak. Film skupia się na żmudnej pracy fizycznej i nie zawiera dynamicznych scen akcji.
Humor: brak. To surowy dramat o bezwzględnej walce z losem, pozbawiony elementów komediowych.
Wzruszenie: sporo. Bolesna strata dziecka i bezradność rodziców głęboko poruszają.
Groza: brak. W historii nie występują motywy grozy ani straszenia widza.
Romans: mało. Więź małżonków opiera się na wspólnym trudzie, a nie romantycznych uniesieniach.
Przemoc: brak. Przedstawiony dramat wynika z trudów natury, bez obecności fizycznej przemocy.
Wymaga skupienia: sporo. Brak dialogów wymaga od widza uważnego śledzenia obrazu i gestów postaci.

film · 1960 · 94 min · Dramat

Reżyseria: Kaneto ShindōW rolach głównych: Nobuko Otowa, Taiji Tonoyama

Produkcja: Japonia · język oryginału: japoński · widzowie TMDB: 8,0/10 (154 głosy)

Teraz nie ma go w polskich serwisach VOD

80znakomity

Oceń po zalogowaniu

O filmie

Na małej wysepce Sukune na japońskim morzu wewnętrznym Seto mieszka samotna czteroosobowa rodzina – małżeństwo z dwoma synami. Ich codzienność wypełnia wyczerpująca uprawa skromnej ziemi. Ponieważ na wyspie nie ma słodkiej wody, rodzice muszą bezustannie wiosłować łodzią na sąsiedni ląd, by napełniać wiadra i ręcznie nawadniać rośliny. W rolach rodziców wystąpili Nobuko Otowa oraz Taiji Tonoyama.

Czytaj dalej ▾

Życie bohaterów to nieustanny rytuał ciężkiej fizycznej pracy i walki z trudnymi warunkami, w którym słowa okazują się zbędne – w całym obrazie niemal w ogóle nie padają dialogi. Monotonię przerywają rzadkie chwile wytchnienia, jak wspólna wyprawa do pobliskiego miasta po udanym połowie. Kiedy jednak rodzinę dotyka bolesna tragedia i nagła choroba starszego syna, surowa rzeczywistość zmusza ich do natychmiastowego powrotu do codziennych obowiązków.

Czarno-białe dzieło wyreżyserował Kaneto Shindō. Obraz zdobył Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Moskwie w 1961 roku, a także uzyskał nominację do nagrody BAFTA w kategorii najlepszego filmu z jakiegokolwiek źródła.

Motywyprzetrwanieżycie rodzinnepraca fizycznażałobasamotność

Profil Seansuj

co to?

Napięcie: trochę. Cichy rytm codzienności burzy dramatyczny wyścig z czasem o życie dziecka.
Akcja: brak. Film skupia się na żmudnej pracy fizycznej i nie zawiera dynamicznych scen akcji.
Humor: brak. To surowy dramat o bezwzględnej walce z losem, pozbawiony elementów komediowych.
Wzruszenie: sporo. Bolesna strata dziecka i bezradność rodziców głęboko poruszają.
Groza: brak. W historii nie występują motywy grozy ani straszenia widza.
Romans: mało. Więź małżonków opiera się na wspólnym trudzie, a nie romantycznych uniesieniach.
Przemoc: brak. Przedstawiony dramat wynika z trudów natury, bez obecności fizycznej przemocy.
Wymaga skupienia: sporo. Brak dialogów wymaga od widza uważnego śledzenia obrazu i gestów postaci.