長屋紳士録

Kobieta próbuje bezskutecznie odnaleźć dom chłopca i odesłać go z powrotem. Surowa i zniecierpliwiona jego kłopotliwymi nawykami, z początku odnosi się do niego chłodno. Z czasem jednak w trudnej, ubogiej codzienności powolnie topnieje jej niechęć. Gdy dziecko nagle znika, w kobiecie budzą się instynkty, o które sama by siebie nie podejrzewała, a zrodzone uczucie trwale odmienia jej spojrzenie na świat.

Wyprodukowany w 1947 roku przez wytwórnię Shōchiku film jest pierwszym powojennym dziełem wyreżyserowanym przez Yasujirō Ozu, który napisał także scenariusz. To kameralny, pełen empatii i subtelnego humoru dramat o próbie zachowania człowieczeństwa w świecie dotkniętym wojenną pożogą.